Z czego budować ściany domu – cz.1

Mamy mnóstwo materiałów do budowy ścian domu. Możemy wybudować ściany naprawdę tanio. Albo bardzo nowocześnie.

Podstawowe grupy materiałów ściennych to elementy murowe (cegły, bloczki i pustaki), elementy stalowe, betonowe zbrojone stalą (żelbetowe) oraz drewniane. Występują również technologie prefabrykowane.

Pierwsza grupa jest najpowszechniej stosowana, najczęściej polecana przez ekipy budowlane i ogólnie znana.

Cegły

Cegły to elementy naprawdę małe. Najczęściej mają wymiary 25x12x6,5 cm. Cegła jest malutka, ale stosunkowo ciężka. Waży około 2,5 kilograma.

cegla_pelna_zwykla

Na dom o powierzchni 100 m2 potrzebujemy mniej więcej 20 tysięcy cegieł. Między każdą z nich należy ułożyć zaprawę , przez co jest to bardzo czasochłonne. Zużywamy dużo cegieł i dużo zaprawy.

Wniosek: budowanie z cegły nie jest tanie.

Na dodatek cegła ma bardzo kiepskie cechy izolacyjne i długo się nagrzewa. Same nieocieplone ściany nie pozwolą na mieszkanie. Nie ma sensu wykorzystywania cegieł w ścianie północnej, wschodniej i zachodniej. Będzie naprawdę zimno.

Możemy jednak wykorzystać cegły w ścianie południowej, czyli najbardziej wyeksponowanej na działanie słońca. W takim wypadku, cegły przez cały dzień będą się nagrzewać prawie tak, jak szamot w kominku, a wieczorem to ciepło oddawać. Dzięki temu będą umilać długie rodzinne wieczory.

Bloczki cementowe

Bloczki cementowe mają całkiem spore rozmiary np. 36x24x12 cm. Są bardzo ciężkie, ważą około dwudziestu kilogramów. Bloczki cementowe (zwane również betonowymi) wykorzystuje się na ściany fundamentów i piwnic. Spełniają swoją rolę właśnie w tych miejscach.

Bloczki gazobetonowe

bloczek_z_gazobetonu_siporexBloczki z gazobetonu są lekkie i posiadają mnóstwo pęcherzyków powietrza. Producentów jest wielu, ale najbardziej chyba znany to ytong. Na te bloczki mówi się również siporeks lub suporeks. Mogą być szare lub białe.

Bloczki na ściany zewnętrzne mają wymiary 24x24x59 oraz 36x24x59, a nawet 42x24x59, lub zbliżone. Ciężar pierwszego to około 17 kg. Niemało, jednak są to naprawdę duże elementy i szybko się z nich buduje. Dużo szybciej, niż z cegieł. Jeden taki bloczek zastępuje około 16 cegieł, które w sumie ważyłyby 40 kilogramów (!).

Dużym plusem bloczków gazobetonowych jest niezła izolacyjność termiczna. Na upartego, można mieszkać w domu z gazobetonu bez żadnego docieplania go wełną, czy styropianem.

Same plusy? Niestety nie.

  • gazobeton nie może dotykać gruntu, ponieważ bąbelki powietrza bardzo chętnie piją wodę z gruntu i bloczki momentalnie zamakają. Lepiej go szybko otynkować.

  • gazobeton jest słaby. Powietrze w nim zawarte izoluje termicznie, ale jednocześnie osłabia konstrukcję ściany. Aby temu zaradzić, producenci proponują kilka odmian bloczków gazobetonowych o różnych wytrzymałościach. Ale im coś mocniejsze, tym gorzej izoluje.

    Jeśli przyjrzymy się wielu domom zbudowanym z gazobetonu, zauważymy pęknięcia w okolicach okien i drzwi. Producenci zalecają zbrojenie tych stref prętami stalowymi (które i tak korodują) i siatkami z włókna szklanego. Niestety mało jest ekip budowlanych znających te zalecenia, a jeszcze mniej tych, co je stosuje.

  • Do produkcji gazobetonu niektórzy producenci używają popiołów, które wg wielu badań są promieniotwórcze.

  • Gazobeton nie wykazuje najlepszej izolacyjności akustycznej.

 

Pustaki silikatowe

bloczek silikatowyPozornie są podobne do gazobetonu, bo też są białe lub jasnoszare. Jest to jednak zupełnie inny materiał budowlany. Pustaki posiadają dużo większą nośność i świetną izolacyjność akustyczną. Ich powierzchnia jest gładsza i bez porów, przez co nie pozwala na wsiąkanie wody w tak dużym stopniu. Posiadają wewnątrz pionowe okrągłe kanały, które zmniejszają ich ciężar i pozwalają na łatwiejsze prowadzenie instalacji. Pustaki silikatowe są mniej więcej o połowę krótsze od bloczków z gazobetonu. Niestety nie posiadają ich wysokich parametrów izolacyjności termicznej.

Pustaki ceramiczne

Mają kolor zbliżony do cegieł (pomarańczowy, czasem czerwony lub żółty). Na obu końcach bardzo często posiadają duże, specjalne wgłębienia i wypustki. Wypustki te pozwalają na łączenie pustaków w ścianie bez użycia zaprawy w spoinach pionowych.

Typowy wymiar pustaków to: 25 cm szerokości, 37 cm długości i 24 cm wysokości. Jego masa: 18 kg. Jeśli spojrzymy na taki pustak z góry, zobaczymy otwory w kształcie rombów lub prostokątów. W zależności od kształtu, zwiększają one izolacyjność termiczną pustaków (otwory wewnętrzne równoległe do krawędzi bocznych), zbliżając ją do bloczków gazobetonowych:

pustak ceramiczny

lub izolacyjność akustyczną (otwory wewnętrzne prostopadłe do krawędzi bocznych):

pustak ceramiczny

Istnieją nawet pustaki ceramiczne fabrycznie zaizolowane wewnętrznie:

pustak ceramiczny

Zasadniczą wadą pustaków ceramicznych jest problem z późniejszym wieszaniem na ścianach ciężkich szafek. Należy stosować długie kołki, lub specjalne kotwy z wypełniaczami polimerowymi lub żywicznymi.

Pustaki żwirobetonowe

Najtańsza grupa elementów do murowania ścian. Ze względu na posiadanie wewnętrznych otworów, są lżejsze od bloczków cementowych. Niestety szczeliny powietrzne w pustakach żwirowych są duże, a przez to izolacyjność takich pustaków jest mniejsza od pustaków z innych materiałów.

Pustaki żwirobetonowe to naprawdę tanie materiały, jednak z ich niską ceną wiąże się często niska jakość wykonania – kruchość, pęknięcia i duże różnice w wymiarach. Wynika to właśnie z ich ceny: niska cena powodowała, że wiele osób ich poszukiwała, więc powstawało wiele wytwórni takich pustaków, często nie stosujących się do żadnych norm, wykonujących pustaki w pośpiechu, idąc na ilość a nie na jakość. Proszę pamiętać, że najdroższym składnikiem tych pustaków jest cement. Jego ilość decyduje o wytrzymałości pustaka. A kiepskim producentom zależy tylko na zyskach, przez co traci klient.

Pustaki żużlobetonowe

Stary rodzaj pustaków, popularny w czasach socrealizmu. Jak sama nazwa wskazuje, do ich produkcji wykorzystuje się żużel. Materiałem wiążącym jest cement.

Cena takiego pustaka to ok. 1 zł mniej niż żwirobetonowego. Wykazują jednak kiepską izolacyjność termiczną i jakość wykonania. Straciły popularność na korzyść innych materiałów.

Pustaki keramzytowe

Na pierwszy rzut oka bardzo przypominają pustaki żużlobetonowe, jednak są od nich lżejsze. Bierze się to stąd, że wykonane są ze spiekanej glinki, w której powstają pęcherzyki powietrza. Do produkcji dodaje się również pyły powstałe podczas spalania węgla w elektrociepłowniach, co według wielu specjalistów jest bardzo niekorzystne dla zdrowia późniejszych użytkowników. Podobnym materiałem jest groszek keramzytowy stosowany jako podsypka pod kwiaty doniczkowe. Największym producentem elementów budowlanych z keramzytu jest firma Leier.

Plusy są zauważalne – dom ma dość dobrą izolacyjność oraz wygodnie wiesza się na takich ścianach obrazki ;). Jednak wymaga docieplenia. Do budowy ściany z pustaków keramzytowych nie potrzeba natomiast wysoko wykwalifikowanej ekipy.

Pustaki styropianowe

Na początku XXI wieku ta technologia była hitem. Obecnie wciąż się rozwija. Dwie największe firmy produkujące elementy w tej technologii to thermodom oraz izodom.

Pustak składa się z dwóch ścianek styropianowych połączonych poprzeczkami z tego samego materiału, bądź z tworzywa.

Technologia wznoszenia ściany jest bardzo logiczna i dość prosta.

Ustawiamy pustaki warstwa po warstwie, z przesunięciem, jak w każdym innym murze. Pustaki w kolejnych warstwach łączą się ze sobą specjalnymi wypustkami – tak jak w klockach Lego.

Po „wymurowaniu” całej ściany (lub w zależności od technologii kilku warstw), wprowadzamy pionowo w ścianę pręty stalowe a następnie wlewamy mieszankę betonową.

Pustaki styropianowe stanowią więc zarówno gotową izolację termiczną, jak i deskowanie (szalunek) dla betonu.

Budynek powstaje szybko i ma dobrą izolacyjność. Pustaki są wyprodukowane w taki sposób, aby warstwa styropianu wystająca na zewnątrz budynku była grubsza, np. 15 cm, a od wewnątrz tylko taka, by zapewnić sztywność konstrukcji w czasie zalewania mieszanką betonową  (5 cm).

Jakie są mankamenty takiej konstrukcji?

Po pierwsze: zimą ogrzewamy budynek, prawda? Styropian wewnątrz pomieszczeń ogrzewanych nie wróży nic dobrego. Może powstać zjawisko skraplania pary wodnej. Jeśli para wodna skrapla się w zewnętrznej warstwie styropianu, to super. Jeśli jednak skrapla się w pomieszczeniu – pod styropianem lub na nim – to mamy problem. Może pojawić się na ścianach pleśń.

W takiej sytuacji należy np. docieplić budynek dodatkowo od zewnątrz oraz zapewnić wymianę powietrza. W najprostszy sposób dokonamy tego przez wywietrzniki higroskopijne w oknach – przy dużej ilości wilgoci wywietrzniki otwierają się i zapewniają dopływ świeżego powietrza. Można również zrobić to lepiej i drożej – za pomocą urządzenia zwanego rekuperatorem. Instalacja rekuperacyjna kosztuje od 20 tysięcy złotych.

Drugi problem – na ścianach wieszamy albo leciutkie obrazki, albo wiercimy wiertarką udarową w betonie i zakładamy 10-centymetrowe kołki. W pierwszym przypadku pojawia się ryzyko upadku obrazka, w drugim czeka nas ciężka robota na czas o wiele dłuższy niż przysłowiowe pięć minut.

 

przejdź do drugiej  części artykułu „z czego budować ściany domu” >>

2 thoughts on “Z czego budować ściany domu – cz.1

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *